Boburshoh Orzusi

UMARSHAYX MIRZO Andijon. Kishining nafasi hali ancha sezilardi. Boʻlsa ham, endi kishilar va boshqa jihatlarining qalbga ayon boʻlayotganligini sezib turardi. Shahar hamda qishloqlarning koʻchalaridagi muxlislar erib bitgan quyi tabiatligu bu damlari insonlar xayolini bahorning yaqilashyoganligi tuygʻusi bilan sarxushlantirib borardi. Oʻylarning boʻtogʻidan osmonga qarab urayotgan tutunlar esa bu tuygʻularni inkor qiladi. Tabiatning kishi fasliga xos bu damlari goʻyoki butun borlikni ayoz quchogʻida saqlamoqchidek... Movarounnahga xos buxor. Bu, ana, tomda qumlab yurgan ikkita musicha esa, hech narsa dan gʻamsiz yanaetgan jonzot timsolini gavdalantirardi. Kishilar albatta bunday xotirjamlikdan xoli, oʻz tashvishlari bilan qoʻymalashadilar... Kecha shaharga oralagan qabarolgʻa koʻra, temuriy shahzodalar oʻrtasida yana kelishmovchilik avj olayotganmish. Sohibqiron oʻlimidan keyin bu jannatday yulqa – Movarounnahda. Xuroson da taxt talashish tushunchasi avj olsa olmoq daqi, bir zum tingan emas. Umarshayx Mirzo Fargʻona viloyatini oʻz qalam ravida tutib turibdi. Yigirma ikki yoshli shahzodaning ham boshqa temuriy shahzodalar kabi oʻz oldiga qoʻygan ezgu maqsadlari mavjud. Otasi Abusaid mirzo shahzoda Abulqosim Bobur bilan oʻzaro nizolashib qolgan. Amir Temurning oʻgʻli Mironshoh mirzoning farzandi Sulton Muhammad mirzo Umarshayx mirzoning bobosi hisoblanadi. ...Oʻtmishda boʻlib oʻtgan va oʻz guvohligida sodir boʻlgan koʻpgina voqealar shahzoda Umarshayxning koʻz oldidan oʻta boshladi...